SayHelloToAmanda
Mijn naam is Amanda en ik ben 24 jaar oud. Ik ben niet echt een model, ik woon in het hoofd van de schilder. We zijn een soort team. Als hij een schilderij van mij maakt, dan zet ik het online en geef er wat commentaar bij. Of als ik je iets wil vertellen, dan vraag ik hem om er een schilderij van te maken.
uit 2012 tot 2012
(klik op de afbeelding om het werk groter te bekijken)
stuur een bericht
Bij oma
2012
Dit is mijn bomma. Hier moet ze zo ongeveer zesenvijftig jaar zijn. Ondertussen is ze de zeventig gepasseerd.
Tijdens de zomervakantie mocht ik vaak bij haar gaan logeren. Ze woonde een eind buiten de stad, dicht bij een spoorweg. De eerste dagen werd ik altijd wakker als er een trein voorbijreed maar na een week was ik het zo gewoon dat ik doorsliep. Mijn grootouders hadden een grote tuin waarin ze vooral groenten kweekten. Er stonden ook een paar hoge kerselaars. Helemaal achterin was het kippenhok. Elke ochtend mocht ik verse eieren onder de kippen vandaan halen.
Brenda
2012
De eerste persoon die ik je wil voorstellen is Brenda. We zijn opgegroeid in hetzelfde dorp en gingen naar dezelfde school. We hadden veel plezier samen. Later meer daarover. Nadat we afgestudeerd waren, gingen we op reis naar Spanje. Brenda werd verliefd op Enrique. Hij was niet zomaar een vakantielief. Terug thuis kon ze hem niet vergeten. Twee maanden later vertrok ze opnieuw naar Spanje en keerde niet meer weer.
Ze liet geen adres noch telefoonnummer achter. Ik vind haar zelfs niet op facebook. Op een dag moet ik beslist terug naar dat kleine Spaanse dorpje om haar te zoeken.
Casablanca
2012Ik heb een levendige fantasie. Als ik een mooie film zie, stel ik mezelf in de hoofdrol voor. Zoals in deze oude film. Ik hou erg veel van dergelijke zwart-witfilms. Hier vertolk ik de rol van Ingrid Bergman en mijn medespeler is Humphrey Bogart. Hij is razendknap. Rick, de eigenaar van een nachtclub in Casablanca, ontdekt dat zijn ex-liefje Amanda in de stad is met haar man, Victor László. László is een verzetsleider uit Tsjecho-Slowakije die op de hielen wordt gezeten door de Duitsers. Amanda weet dat Rick hen het land uit kan helpen – maar zal hij dat ook doen? 'As time goes by' is een erg romantisch lied, gespeeld door de huispianist. Mijn moeder neuriet het af en toe en krijgt dan tranen in de ogen.
Enrique
2012
Ik had het jullie beloofd: een foto van Enrique, Brenda’s liefje. Ik weet weinig over hem te vertellen, hij trok vooral op met haar. Overdag werkte hij in een klein havenbedrijfje, ’s avonds en in het weekend kluste hij bij als kelner. Hij spaarde om later een eigen zaak te kunnen starten.
Ik begrijp niet waarom ze nu al ruim twee jaar niets meer van zich laten horen. Een e-mailtje is toch snel gestuurd? Ik begrijp evenmin dat Brenda al onze uren samen zomaar kan vergeten.
Ik zou ze graag bezoeken, maar ik ben niet eens zeker of ze nog leven in Rosas de Mar
Ik toon hun foto aan iedereen die uit Spanje terugkomt, in de hoop dat iemand hen herkent.
Gele bikini
2012Een foto uit de beruchte schoenendoos. Hier zie je mijn moeder, ergens aan de kust. Op de achterzijde staat ‘Zomer 1986’ geschreven maar nergens een vermelding waar ze zich bevindt. Het moet een behoorlijk hete zomer zijn geweest: bekijk die helblauwe lucht en bekijk toch haar huid. Dat wordt morgen afzien! Wie was daar met haar? Iemand moet die foto hebben genomen. Bovendien ligt het niet in mijn moeders aard alleen op reis te gaan. Misschien was het enkel een daguitstap. Ik weet het niet, hopelijk vind ik nog meer foto’s uit diezelfde reeks.
Gevonden!
2012
Ik heb Brenda gevonden. Of nee, Brenda heeft mij gevonden! Op facebook nog wel. Zelf had ze toen nog geen facebookpagina maar via een vriendin hoorde ze erover en van het een kwam het ander.
Zodra ze de zaak een beetje doorhad zocht ze ‘Amanda’ en vond me. “Kan ik hier een boodschap voor haar achterlaten?”, vroeg ze en toen ze groen licht kreeg, plaatste ze haar eerste facebookbericht ooit. Kort en bondig: “Amanda, niet boos zijn. Ik kan nu niet vertellen wat er allemaal is gebeurd maar beloof me dat je me volgende zomer opzoekt in Rosas de Mar. De komende weken stuur ik je meer nieuws.”
Eerst was ik wat in de war omdat mijn smartphone aangaf dat ene Cristina zich op mijn tijdlijn had gemeld. Zij was Brenda’s vriendin natuurlijk. Toen ik haar bericht las, was ik door het dolle heen. “Ja Brenda, ik zie je volgende zomer in Rosas de Mar!”
In de bar
2012Dit ben ik in de zomer van 2010. Brenda en ik waren net afgestudeerd. Om dat te vieren reisden we naar de Costa Brava in Spanje. Dat heb ik je trouwens al verteld. Niet meteen een fraaie regio: overal hoge buildings langs de kust. Hotels en flatgebouwen. Het strand was echter wel mooi. Ik herinner me nog onze eerste dag daar en we gingen shoppen. Ik kocht oorringen die mijn oorlellen teisterden. Later die dag bezochten we een dorpje, Rosas de Mar. Er was een kleine haven waar vissers hun vangst aan het verkopen waren. We belandden in een gezellig barretje en daar gebeurde het: Brenda ontmoette Enrique. Ik moet nog ergens een foto van hem hebben. Ik ga wel eens op zoek.
in the fitness
2012
Af en toe, als het slecht weer is, ga ik naar de fitness om een paar calorieën te verbranden. Ik beul me dan af op de loopband of de fiets. De fitnessinstructeurs hebben me aangeraden een hartslagmeter te kopen.
Ik mag niet te hard lopen of fietsen om te vermijden dat mijn spieren gaan verkrampen door een te lage zuurstofopname. Als ik aan een matige intensiteit train, kan ik ook veel langer doorgaan.
Als het lekker weer is, verkies ik echter in openlucht te sporten. Na een uur hardlopen door de velden en in het bos voel ik me als herboren.
Mijn moeder
2012Oei! Wat een vergissing! Nu is mijn moeder boos op me. Ik had haar als eerste moeten voorstellen en niet Brenda. Eigenlijk heeft ze gelijk. Zij is de belangrijkste persoon in mijn leven. Zoals alle moeders voor hun dochters, denk ik. Ze is geboren in 1964 en was 24 toen ik werd geboren. Ik weet niets over mijn vader. Het staat wel vast dat mijn moeder niet getrouwd is. Sinds jaren vraag ik haar wie mijn vader is en elke keer antwoordt ze dat dat niet belangrijk is maar dat ze me op een dag meer over hem zal vertellen. En kijk wat er nu gebeurt! Ze heeft me een kleine schoenendoos vol foto’s gegeven. Wel honderden. ‘Hier is je leven.’, zei ze. ‘Zoek het uit!’
Op het toilet
2012
Dit lijkt me een beetje overdreven. Ja goed, we hadden een overeenkomst dat hij mijn leven op doek mocht zetten, maar dit vind ik er over. Hij wist dat ik naar een feestje ging en lichtjes aangeschoten thuiskwam.
Hij was van mening dat hij het resultaat dan zomaar kon schilderen. Sorry, maar ik heb nog nooit een schilderij gezien van iemand die op het toilet zit.
Ik ga hier verder geen woorden aan vuil maken. Ik ben boos en om het goed te maken zal hij met iets heel aardigs voor de dag moeten komen. Ik weet nog niet precies wat, ik laat het hem wel weten.
oranje bikini
2012
Nog een foto uit de schoenendoos. Mijn moeder, dit keer in oranje bikini. Je zou kunnen veronderstellen dat die uit dezelfde serie komt waarbij ze de gele bikini draagt. Mis! Op de achterkant staat ‘Venetië 1987’ geschreven. En bekijk haar haar: het is veel langer hier. Ik wist niet dat Venetië zo’n strand had. Ik dacht altijd dat Venetië een oude kustplaats was, met massa’s duiven en toeristen. Mijn moeder lijkt echter de enige op dat strand.
Vreemd, heel vreemd.
Overgrootouders
2012
Dit zijn mijn overgrootouders op een foto uit 1994. Zij was toen 72 en hij 73. Voor zover ik weet is dit de enige foto die we van hen hebben. Ze woonden in het buitenland en in 1994 zijn we bij hen op bezoek geweest. Ik denk dat ze ergens in Engeland verbleven want we hebben de boot moeten nemen. Nu ik erover nadenk is het wel vreemd dat mijn grootmoeder niet is meegereisd. Het zijn tenslotte toch haar ouders.
Verder kan ik me van die vakantie weinig herinneren. Enkel dat er veel werd gebabbeld maar daar verstond ik natuurlijk geen jota van. Eigenlijk besef ik dat ik bitter weinig informatie heb over mijn familiegeschiedenis. Zijn mijn overgrootouders naar Engeland verhuisd of zijn ze daar geboren? Hoe komt het dat mijn grootmoeder hier is beland?
Reflecties
2012
Ik ben 22, in de fleur van mijn leven, ik heb werk, een relatie maar toch voel ik me nu en dan alleen.
Vrienden heb ik nauwelijks nog. Van mijn medestudenten aan de universiteit hoor ik wel eens wat via facebook maar als ik vraag om samen iets te organiseren lukt het doorgaans niet. De meesten zitten in een vaste relatie, sommigen zijn al getrouwd, hebben een kindje of zijn een huis aan het opknappen. Als ik dan al eens op stap ga met een paar vriendinnen wordt er de hele avond gesproken over mannen, kinderen en karweien.
Alleen als het over het werk gaat, kan ik een beetje meepraten.Ik heb momenteel zelf ook een vriend maar ik denk niet dat hij ooit de vader van mijn kinderen gaat worden. Hij is even oud als ik maar gedraagt zich soms als een puber.
Rudy
2012
Dit is mijn vriendje Rudy. We zijn vandaag exact drie maanden samen. We leerden elkaar kennen op een feestje bij Leila, een collega. We raakten aan de praat en wisselden e-mailadressen en telefoonnummers uit. De volgende dag al nodigde hij me uit samen pizza te gaan eten.
Ik voel me echt op mijn gemak bij hem, het lijkt wel alsof ik hem al jaren ken.
Hij is even oud als ik maar gedraagt zich soms als een puber. Ik wacht bang af hoe hij gaat reageren als er zich een probleem voordoet. Misschien ben ik te veeleisend of bekijk ik het gewoon verkeerd. Hij woont in een appartementje dat hij blijkbaar volledig onder controle heeft. Zelfs als ik onverwacht bij hem aanbel is het er kraaknet. Eigenlijk bedenk ik nu dat ik weinig van hem weet.
Safia
2012
Dit is Safia. Ze is afkomstig uit Somalië en haar naam betekent ‘zuivere en oprechte vriendin’. Haar vader werkte voor de Somalische ambassade en zo is ze op jonge leeftijd hier terechtgekomen. Ik heb haar ontmoet op de universiteit waar ze politieke wetenschappen studeerde. We hebben uren met elkaar gepraat.
Samen met haar ouders bezocht ze nog regelmatig haar geboorteland. Het was haar grote droom zich daar ooit definitief te vestigen om haar landgenoten te kunnen helpen. Maar dat was buiten de liefde gerekend. Ze werd verliefd op een jongen van hier en haar ouders hebben daar vrede mee. Ze zet zich nu in voor de integratie van moslimvrouwen in onze maatschappij.
Stretching
2012
Volgens Wikipedia betekent stretching “het op een voorzichtige manier rekken van een spiergroep om de betreffende spiergroep voor te bereiden op inspanning en om de lenigheid van de betreffende spiergroep te trainen en te verbeteren”.
Door te stretchen kan je dus blessures voorkomen. Daarom doe ik altijd een kwartiertje aan stretching voor en na het lopen.
Nu en dan pas je stretching toe zonder dat je je er bewust van bent, bijvoorbeeld het lekker uitrekken als je pas wakker wordt. Gisteren zag ik de kat van de buren in de tuin en die deed net hetzelfde. Als je plots kramp hebt, probeer je die spier te stretchen om de spanning te verlichten.
Soms werkt het ook erg relaxend, zo tussen het werk door even stretchen.
Turnclub
2012
Toen ik nog op de lagere school zat, was ik lid van een turnclub. Turnkring Excelsior. Hier zie je me met Brenda. [Ik heb toch gezegd dat we alles samen deden.]
Ik vond zelfs nog een uittreksel uit het reglement: In de sportzaal wordt niet gegeten of gedronken. Geen eten of drinken is om te worden geconsumeerd in de sportschool. Lange haren altijd bijeenbinden. Turnen gebeurt bij voorkeur op blote voeten. Turnpantoffels zijn toegestaan, loopschoenen niet. Turnpantoffels meebrengen naar de sporthal en niet van buiten mee naar binnen lopen. Horloges, oorbellen, armbanden en kettinkjes horen niet thuis in de turnles.
voor de spiegel
2012
Dit is vreemd. Mijn moeder die voor de spiegel haar haar opsteekt. Nu, het is niet vreemd dat mijn moeder haar kapsel fatsoeneert maar raad eens wat op de achterkant van de foto te lezen staat?: ‘I will always love you, Charles, 1987’. 1987 komt aardig in de buurt van 1988, het jaar waarin ik ben geboren. Mijn moeder was lerares. Ze had bijgevolg vakantie in juli of augustus. 9 maanden later was het april of mei. Ik ben geboren op 6 mei! Zou het kunnen dat mijn vader verantwoordelijk was voor deze foto? Werd deze foto in Venetië genomen? ‘Charles’ kan een Engelse naam zijn maar evengoed een Franse. Een heleboel raadsels - geen oplossingen…
Dus vroeg ik mijn moeder: ‘Wie is Charles?’ Zij: ‘Zoek het antwoord in de doos.’